پرستشگاه عشق

بی اون میمیرم

parasteshgaheeshgh — Sat, 18 Jul 2009 21:35:57 GMT

روزی به قلب زارم گفتم دل بیچارم

نمیر و زندگی کن خدا رو بندگی کن

آدمای رو زمین از عشق و قلب غمگین

تو زندگی ندیدن از اولش بریدن

تو هم ببر از اون مرد که چشمامونو تر کرد

تو هم فراموشش کن این عشقو خاموشش کن

دیدی چه ساده بودی به پای عشقش موندی

روندی شدی از اون مرد همون که عاشقت کرد

یه روز یه عهدی بستی به پای اون نشستی

ببین چه بد تو باختی با رویایی که ساختی

بعد از گفتن حرفام نصیحتام و دردام

قلب بیچارم شکست درون سینم نشست

فقط یه جمله ای گفت بعد تا ابد اونجا خفت

باشه آروم میگیرم اما بی اون میمیرم...

کنکور.........

parasteshgaheeshgh — Mon, 23 Feb 2009 19:03:18 GMT

سلام دوستای عزیزم

نیستم دیگه چیکار کنم؟

دیگه وقت واسه خودمم ندارم شرمندتونم

فقط اومدین اینجا و نظر گذاشتین ناراحت نشین که نظراتتون بی پاسخ میمونه چون من اعلام کردم که امسال کنکوریم و وقت نمی کنم فعلا به بلاگم برسم

بازم شرمندتونم

parasteshgaheeshgh — Thu, 18 Dec 2008 21:09:18 GMT

شب که میشد از آسمون ستاره هارو بر می داشت

جای همه ستاره ها چشماشو واسه من میذاشت

اما حالا ستارمو یکی دیده تو آسمون

هم نگاشو هم دلشو ستاره داده دست اون

حالا دیگه آسمونم ابریه و بدون ماه

ستاره ها رونده شدن از طاق این دل سیاه

خوب میدونم دوسم نداشت رفت و منو تنها گذاشت

تنها کس و کار دلم رو قلب و روحم پا گذاشت

به نظرم خیلی مزخرفه همین جوری گفتم

مرگ واژه

parasteshgaheeshgh — Sun, 16 Nov 2008 13:20:18 GMT

سلام دوستای عزیزم

اگه شاعری می تونی این شعرو درک کنی وقتی که هیچ احساسی نداری که باهاش شعر بگی یا وقتی که هرکار می کنی نمی تونی یه بیتم بگی دیگه از شعر فاصله می گیری مثل الآن من که انقدر سرگرم درسام شدم که شعر گفتن فراموشم شده( البته اینم به زور نوشتم) خوشحال میشم نظرتونو درباره ی این شعر بگین چون اولین شعریه که پر از آرایه ست. راستی اگه تونستی تو قسمت آخر ایهام پیدا کنی و جفت معناهاشو بگی؟

نه ترانه دارم بر لب خشک دلم

نه یه قرص احساس

تا شود نان، سر سفره ی دل

بغض سردی دارم

که شده کار همه روز و شبم

بغض مرگ واژه...

واژه هایم مردند

تا که بر لب آیند

تا که بیتی سازند از وجودی بی روح

روح من نیست، کجاست؟

شعرهایم همه رفتند به باد

نقش یک شعر نشیند بر آب

که زنی دست بر آن

همه بی نظم شوند!!!

دوبیتی بوسه

parasteshgaheeshgh — Thu, 11 Sep 2008 08:45:18 GMT

سلام دوستای گلم

بعد از چند وقت دوباره شعر گفتم بدجور به دلم نشستن فقط مشکل اینجاست که بیشتر از دو بیت نمی تونم بگم یعنی احساس می کنم بیتهای دیگه باعث کمرنگ شدن این دو بیت میشن. نمی دونم چیکار کنم

حالا براتون میذارم اینجا لطفا نظر بدید که بهتره این دو بیتیارو ادامه بدم یا نه؟

خواب دیدم که مرا می بوسی و کسی نیست که بیمت دهد از روز حساب

خواب دیدم تو در آغوش منی و من آزرده ز بیـــداری بــعد از این خواب

من تو را می بــوسم گــرچه گویند گناه است خطاست

عشق قانون منست و هرچه دل نجوا کند دانم رواست

پرستو

parasteshgaheeshgh — Tue, 26 Aug 2008 19:24:18 GMT

بال پرستو شکست زخمی یک هوس شد

افتاد تو دستای عشق اسیر این قفس شد

وقتی که بالاشو چید محو تماشای اون

خودش فراموشش شد فدای یک نفس شد

حالا تموم روزاش میگذره توی محبس

رها شدن نمی خواد خونش شده اون قفس

پرستو آدم شده یک دفعه عاشق شده

اسیر صاحب شده با اینکه یک پرندس

منم مثل پرستو اسیر دستات شدم

غرورمو شکستی فدای چشمات شدم

حالا میگی رها شو اما نمی شه پرواز

چشمم ولی تا ابد تشنه ی لبهات شدم

غصه نخور

parasteshgaheeshgh — Thu, 24 Jul 2008 20:34:18 GMT

غصه نخور دل من اگرچه بی وفا شد اون که سپردم تورو تو دستای عاشقش

غصه نخور دیوونه اگرچه تنهات گذاشت تو روزگار مرده تا خوش باشه بی یارش

غصه نخور ستاره اگرچه خاموشت کرد اگرچه بیرونت کرد از تو شبای تارش

غصه نخور گل من اگرچه روزی اومد از باغ زندگی چید تورو با دست سردش

غصه نخور دخترک آخه اونیکه مرده غمی نداره دیگه که باشه همه دردش

غصه نخور تموم شد غصه هاتم سر اومد درخت زندگی مرد ریخت همه بارو برگش

سبکش فکر کنم با شعرای دیگه فرق می کنه خودم نمی دونم چیه فقط می دونم میشه بهش گفت شعر چون وزن و قافیه داره

حالا نظرتون چیه؟

ندامت نه!!!

parasteshgaheeshgh — Wed, 09 Jul 2008 21:17:42 GMT

مرا یـــک لحظه بنگر نـــــازنینم صــدایت را اسیــــر سینـــــه ات کن

دمی فرصت به این دیوانه ات ده مرا مهمان ایـــــن ویــــــرانه ات کن

شکستــم هر نفس در حسرت تـو تو که سنگ میزنی بر قلب خستـــــه

چگونـــه تاب آری دیـــدن اشک که جاری گشته از بـغض شکستـــــه

همیشه بی خبـــــر بودی ز آنـکه دمی آسوده نیست زین عشق پر سوز

نهــانی بس بود بــــشنو که قلبــم بســـوزد در تبــت هر شام و هر روز

در آن لحظه که چشمان تو دیــدم نــــدانستــــــم اسیـــــــــر دیـــــگرانی

دلـت هر روز در دام کسی هست همــــی نـــامت بــــه روی هر زبـانی

دلم خون گشته از بی مهــری تـو ندامت نــه، نـــــــدارم بــــــر زبــــانم

بجــز عشق تو و اشک جفــــایت در ایــــــن دنیــــــای ویــــــرانم ندارم

بدون تو ولی بـــــا عشق پـــــاکم بـــه سوی مـــرگ من پا میگـــــــذارم

چه سود از زندگی وقتی که حتی دمــــی یــــــارم در آغـــــوشــم ندارم

*در حال حاضر این آخرین سرودمه البته اگه بده ببخشید چون خیلی وقته که شعر سراغم نمیاد اینو هم سرودم تا دو.باره بعد از یک ماه شروع کنم

در ضمن نظر بذاری ممنون میشم

زمانه

parasteshgaheeshgh — Sun, 15 Jun 2008 13:56:53 GMT

بايستيد! لحظه ها اندكي بايستيد تا چشمان او را براي آخرين بارنظاره كنم ديگر بدون او زندگي تمام مي شود و زمانه تو مي ماني و گذرانت براي عاشقاني كه جدايشان مي سازي و باز هم تلخ مي ماني در خاطرات مردم اين ديار.

زمانه خسته نيستي بس كه لعنتت مي كنند بس كه همه تو را گناه خويش مي دانند و بس كه مي گذري و همه

مي گذرند از سرزمين آدميان؟

زمانه بگذار لحظه اي بي آنكه به فكر تو باشم در كنار معشوقه ام سر كنم كه تنها او لحظه ساز عاشقيست نه تو كه فقط دل مي سوزاني و بيرحم مي گذري.

برو و خوشحال باش زان جدايي كه ميان من و او افكندي برو و خوشحال باش از اندوهي كه بر دلها يادگار نهادي برو و آنقدر بگذر تا بميرم در تنهايي و سكوت خويش.

به دنبال خدا

parasteshgaheeshgh — Sat, 24 May 2008 12:54:54 GMT

میروم کوچه به کوچه به دنبال خدا

کس ندارد خبر از ما که چنین تنهاییم

یاوری نیست که همراه دل خسته شود

سر هر کوچه ندا می آید

تا سکوت دلها راه بسیاری نیست

یا فتادن در عشق که سر انجامی نیست

می نوازم نی اندوه شبانی که فقط می داند

سهم او چیست از این دشت و دیار

دان که دل دارد هزار و صد فغان

یارب هر جا هستی همه جا پنهانی

که چنین تاریک گشته دل من؟

که نیابم دیگراثری از تو و

آن زیستنی که عطا فرمودی